Gülşah

Zekanın verdiği suskunluk , aptal bir zeminde güçsüzlük olarak algılanır…
Reklam
Saniye Bençik Hanımın kaleminden
Kimi zaman bir kapının eşiğinde beklerken kendi iç sesine sorarız “Bu kapı neden açılmıyor?” Daha da önemlisi “Anahtar kimde?” Çoğu zaman cevabı uzaklarda ararız. Birinin bizi görmesini, birinin kapıyı açmasını içten içe bekleriz.Oysa çoğu zaman o anahtar nerededir biliyor musun? Cebimizde evet evet bizim cebimizdedir. Farkında bile olmadığımız bir iç cepte, belki çocukluktan kalma bir korkunun dikişinde, belki başkalarının sesiyle şekillenmiş bir utancın kıvrımında saklanmış bulunmayı bekliyordur. Belki de önce kendi iç kapını açmalısın. Kalbini, sesini, ihtiyacını, kırgınlığını, birer odaymış gibi bir bir gezip dinlemelisin. Unutma ki bazı kapılar dışarı açılmaz, içe doğru açılır. Ve işin sırrı şudur ki anahtarı başkasında aramaktan vazgeçtiğin gün, iç kapılar kilit sesine bile ihtiyaç duymadan aralanır. O halde hadi uyan. Cebindeki o görünmeyen anahtarı fark etmeyi, önce kendi kilitlerini açmayı unutmadan. Günaydın🧚🏻🌺
Saniye Bençik
“Hayat sen planlar yaparken başına gelenlerdir” diye sevdiğimiz bir söz var ya hani bu sabah bu sözü güncelleyelim:) Hayat sen planlar yaparken başına gelenlere verdiğin tepkidir. Hatta sen planlar yaparken başına gelmeyenler, bir türlü olmayanlar, onay almayanlar ve bunlar karşısındaki senin duruşundur. Duruşun hayatının resmini çizer, rotasını belirler. Olacak olan olur bunu kabul etmek koşulsuz bir boyun eğiş değil yeniden başlayıştır. Olayların bitişi ve başlayışı hep kulağına fısıldar “Toparlan! Yeniden başlama zamanı!” Bitti mi? Üzgün müsün? Yaşa duygunu. Sonra yap bir kahve, demle bir çay koy önüne düşüncelerini ve nerede kalmıştık diye sor. Unutma ki soranlar, cevabı bulanlardır, hikayeyi yeniden yazanlardır. Haydi uyan o zaman. Kabullenişin bir bitiş değil yeni bir başlangıç olduğunu unutmadan. Günaydın🧚🏻
‘Düşünmek varlığı şükranla hatırlamaktır.
“Eğer kapınızı tüm yanlışlara kaparsanız,hakikat o kapıdan içeri giremez.” Rabindranath Tagore