"Bundan böyle bensiz yaşaman söz konusu olmayacak, Maëlle; insan birini sevince bu ömür boyu sürer. Bundan böyle attığın her adım benimkileri takip edecek, benim adımlarım da seninkileri.
"Evet, değişim belli bir anda ve şimdide olan bir düşünceyle başlar.
En derinimizde bu düşüncenin içimizde yankılandığını ve hayalimizin uzak olmadığını biliriz. Ama çoğu zaman bunu gerçekleştirmek zordur. Neden? Çünkü ego bize engel olur, cesaretimizi kırar. Bahaneleri o kadar akla yatkındır ki kendimizden şüphe edip arzularımızı unutmayı tercih ederiz."
Asıl önemli olan, sonra olacakları düşünmeden şimdi yaşadığın şeyin tadına varmak. Üzerinde yürüdüğün yolun, rüzgârda dans eden ağaçların, baktığımız her yerde bize gülümseyen hayatın tadını çıkar. Sessizliğin şarkısını dinle, etrafındaki kokuları içine çek, adımlarının ritmiyle kasılıp gevşeyen kaslarını hisset ve bütün bu sevginin kalbine doluşuna tanıklık et." Bütün duyularımı açınca kalbimin atışını duydum. "İşte mutluluk bu, Maëlle! Mutluluğu uzakta aramana gerek yok, mutluluk yaşadığın anda. Şu an burada yaşadığın gerçekten başka bir gerçek yok.?"