Hapishanenin tavanına diktim gözlerimi son çâre...
Akıttım kafatasımdan her bir damlasını kederlerimin
Derin bir nefes aldım ciğerlerime, çıkar gözetmeksizin
Mavinin her tonundan bir çiçek işlendi üzerine kalbimin
Anladım, sonsuzluğa savrulmak tek çâre
Huzur hep orada karanlık çökse de
Elbet döneceğim betonlar ardına yok çâre
Ama sonsuzluk, içimde, duvarlar çökse de..
Ete Kemiğe Bürünmüş Bir Ruh 🖋️
Nasıl büyüyeyim? Masanın üstüne çıkmayınca, daha çok yemek yiyince, daha çok uyuyunca büyüyemiyorum ki. Ben de zamanın gelmesini bekliyorum. Ben büyüyünce büyüsem olmaz mı?
Dur bir bakayım çocuk muyum?
Aaa evet, çocukmușum.
Yaptıklarım belki bu yüzden size uymuyordur.
Bir haber daha vereyim.
Her zaman sizin çocuğunuz olarak kalacağım.