Bazen içimde anlatamadığım duygular birikiyor. Kelimeler var ama çıkmıyor, hisler var ama karşılığını bulmuyor. Sanki insanlar birbirine hiç olmadığı kadar yakın görünürken, aslında hiç olmadığı kadar uzak.Oysa insan bazen sadece anlaşılmak istiyor. Birinin gözlerinde durup dinlenmek, yanında susabilmek istiyor.Ama yine de ben gibide olanlar vardır.Yanında oturup hiçbir şey söylemeden anlayabileceği birini özleyen sessiz bir yer hep kalıyor.bir kıvılcım sadece hayat devamsız ....