Deniz Grmz
@edguoglu_tigin
Kitap ve roman tahlilleri. İpucundan(spoyler) nefret ediyorsan okuma.
Destan normalde 21 bölümden oluşuyor fakat romanda 24 bölümden oluşmuştur ve her bölümde Odysseia’nın dönüş yolundaki maceraları ve döndükten sonraki faaliyetleri anlatılmaktadır. Roman destanın aksine Odyssesia’nın İthaka’dan ayrılışıyla değil, Odessa’nın oğlu Telemakhos’un tanrılar tarafından kanatları altına alınmasıyla başlıyor. Odysseia'nın yurdundan ayrılışının sebepleri romanda sonraları Odysseia'nın çeşitli ülkelerde krallara ve kraliçelere kendi ağzıyla anlatılmasıyla belirtiliyor.
Romanı ister destan gibi okuyun ister normal bir roman gibi akıcı yönüyle ancak bu kadar iyi olabilir. Bazı yerlerde sıkıcı olabiliyor özellikle Odysseia başına gelen şeyleri birçok kez anlatıyor bu da okuyucunun sıkılmasına neden oluyor. Yine de çok kötü roman diyemem nitekim bu bir mitolojik roman bir destanın romanı bu kadarı da olacaktır. Antik Yunan kültürü ve Batı edebiyatının kaynaklarını incelemek isteyenlere (tabii destanın orijinalini okuması şartıyla) tavsiye edebilirim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitap hakkında teknik değerlendirmelere giremeyeceğim çünkü beni çok yordu. Değerli yazarımızın üst üste okuduğum üçüncü kitabı idi. Gölgesizler ve Heba'dan sonra bu kitabın okumu biraz daha zor geldi. Olay örgüsündeki dolaylı bağlayıcılar hariç diğer okuduğum iki romandan farklı olan bir durum vardı ki; kitabın sentaks yapısı. Kitap sentaks açısından incelendiğinde okuru oldukça yoran bir anlatımla yazılmış. Devrik cümleler ve uzun cümleler okurun sabrını zorlayacak cinstendi. Ama şaşırmak gerekir çünkü Hasan Ali Toptaş'ın ayrı bir okur kitlesi oluştuğunu düşünüyorum. Çünkü gerek özgün üslubuyla, gerek kendine özgü kurgusu ve üst kurmacasıyla edebiyatımızda bunu başaran yazarlardan biridir. Yani Hasan Ali Toptaş okumak kolay değildir. Zaten kolay kitap okumak, sadece kitabı olay örgüsü okumak için okuyanlarsa varsa gitsin Toplumcu-Gerçekçileri okusun. Postmodernist romanlar çağımızın özelliklerini yansıtan romanlardır. Belirli bir okur düzeyine geldikten sonra okumak gerekmektedir.
Romanda çocukluğu itibariyle tanık olduğu kötü yaşam koşulları sebebiyle acıma duygusu olmayan bir öğretmen olan Zehra'nın serüveni anlatılır. Zehra'nın böyle katı olmasının altında yatan asıl sebep çocukluğunda başta babasının annesine ve büyükannesine karşı tutumları gibi görünür ancak gerçek hiç de öyle değildir. Gelin bu romana birlikte panoramik açıdan bir göz atalım.
Zehra okulun baş muallimesidir. Dürüst onurlu, karakterli, mesleğinin gerektiği tüm vasıfları taşımaktadır. Ancak geçmişte tanık olduğu kötü olaylar onda merhamet duygusunu azaltmıştır hatta yok denecek derecededir. Yok diyemeyiz tabii o ayrı mesele. Bu sebeple Zehra okulda ufacık yaramazlık yapanları cezalandırır, üstü başı yırtık öğrencileri ise derse almaz. Maarif müdürü Tevfik Bey onu zaman zaman uyarır ve nasihat verir. Tevfik Bey Zehra'yı bu özelliğinden dolayı defalarca kez uyarmış olmasına rağmen Zehra'nın davranışlarında hiç bir değişiklik görülmemiştir. Bir gün bölgenin vekili olan Şerif Bey Zehra'nın okulunu ziyarete gider. Şerif Bey Zehra'nın babasının sağlık durumunun hiç iyi olmadığını bu nedenle Zehra'nın mutlaka İstanbul'a gidip babasını görmesinin gerektiğini söyler. Fakat Zehra sert bir tavırla babasının olmadığını söyleyerek yanlarından ayrılır. Daha sonra babasının ölüm döşeğinde olduğu haberi gelir. Zehra,yine babasının olmadığını ve İstanbul'a asla gitmeyeceğini söyler. Tevfik Bey,artık Zehra'nın bu davranışlarına anlam veremez ve ondan bir açıklama yapmasını ister. Zehra artık dayanamaz ve ağlayarak her şeyi anlatmaya başlar ''Geçen gün sizden hakikati sakladım..Babamı inkar ettim...Fakat bu büsbütün yalan sayılmaz, Mürşit Efendi üzerimde babalık haklarını kaybetmiş bir...Bir biçaredir...Biçare diyorum. Layık olduğu kelimeyi söylemeye dilim varmıyor.Belki şu saatte
