Vahşi Kadın’la zaman geçirmek başlangıçta zordur. Zedelenmiş içgüdüleri onarmak, safdillikten uzaklaşmak, zamanla psişenin ve ruhun en derin yönlerini öğrenmek, öğrendiklerimizi elde tutmak, dönüp gitmemek, ne yanda olduğumuzu açıkça söylemek... tüm bunlar sınırsız ve gizemli bir dayanıklılık ister. Orada yaşadığımız bir maceradan sonra altdünyadan çıkageldiğimizde, dışarıdan bakılınca değişmemiş gibi görünebiliriz, ama içsel olarak engin ve kadınca bir vahşiliği geri almışızdır. Yüzeyse hala dostça görünürüz, ama derimizin altında artık kesinlikle evcil değilizdir.
Kadınlar olarak birçok insana dokunuruz. Avuç içlerimizin bir tür alıcı olduğunu biliyoruz. İster bir kucaklama, ister elle hafifçe sırta vurma ya da sadece omza bir dokunma şeklinde olsun, dokunduğumuz insanla ilgili bir şeyler okuruz.