Bu romani okuyunca insan bir kez daha anliyor "cografya kaderdir" sozunun gercek olmadigini. Eger oyle olsaydi bu topraklarda Cumhuriyet ile birlikte Köy Enstitüleri nasil kurulurdu? Ziraatten teknige, sanattan sosyalbilimlere vs bir ulke top yekün nasil kalkinma hayali kurar ve bunu hayata gecirirdi. Daha o yillarda kendi arabasini, ucagini yapardi? Romani okurken " ama neden, nasil olur?" sorulari zihninizden hic eksik olmuyor. ABD, CIA vb.lerinin neyi, neden yaptiklarini anlayorsunuz da onlara iceriden destek verenleri gordukce; kader cografyada degil, belki de zihniyette diyorsunuz. Bu zihniyeti yok etmek isteyenler ise maalesef basarili olamiyor.Darbeler; sinir asiri ulkelerde nasil planlaniyor, iceride nasil destek buluyor, bu ulkenin insanlari nasil birbirine düşürülüyor? Daha bir sürü sey... Yakin tarin belgeleriyle bu romanda karsimizda duruyor. Tabii aşksiz bir kurgu unutulmadan. İyi okumalar...