Ey maşukum ah mevlanam kimsenin bilmedigi yerlerde sakladım yüreğimi
sürgün ve azade yüreğim seninleydi sen bilmiyordun yüreğimde büyüttüm içimdeki yetimligi yalnızca yalnızlığımda
suladım sana olan susuzluğumu.
"Yeryüzü susmuşsa bil ki ölümün ötesine gitmiştir çöl yüreğin. Çiçekler yeşermez. Yağmaz gözyaşların. Suskunluk iflah olmaz bir kuraklıktır. Susuyorsak gölgelerden ürktüğümüzden değil aşka olan hürmetimizdendir."