Ruhumun derinliklerinde sessiz bir sızı var,
Ne bir yara ne bir kelime anlatabiliyor.
Görünmeyen bir yerden kanıyorum,
Adını koyamadığım bir eksiklik gibi.
İçimde bir yer var, hep karanlık, hep yorgun.
Ne kadar dinlensem de geçmiyor.
Sanki kalbim değil, ruhumun kendisi ağrıyor.