”O itimat sahibi bir adam değil mi? İkinci şanslara da inanıyor. Ama ben- ben diyorum ki, çıkmayan lekeler vardır, Snape. Hiç çıkmayan lekeler, anlıyor musun?”
”Sanıyor musun ki sevdiklerimiz ölünce bizi gerçekten de terk ederler? Zora düştüğümüzde onları her zamankinden de berrak bir şekilde hatırlamadığımızı mı sanıyorsun? Baban senin içinde yaşıyor Harry…”
”Biliyorsun, beynin ve kalbin çalışmayı sürdürdükçe ruhsuz da varlığını sürdürebilirsin. Ama artık hiçbir benlik duygun, hafızan… hiçbir şeyin olmaz. Düzelme şansın sıfırdır. Sadece- var olursun. Boş bir kabuk gibi.”