Bağıra bağıra sustum sadece.1000Kitap
Acı kalmıştı bir tek, saf ve su katılmamış bir acı sadece. Ne kadar istesem de, tek bir kelime bile yazamıyordum artık! Çektiğim acı anlatılamayacak kadar özeldi. Susmaktan başka ne yapılabilirdi ki?! Bağıra bağıra susmak düşerdi gözlerime ve haykıra haykıra benzin bidonları dökmek yüreğimdeki alevlere...
Reklam
İçimde geçmişe ve sana dair öyle çok acı birikmişti ki, alt alta yazılsa hiç utanmadan şiir olacaktı! Bu yüzden kesip bileklerimi kör bir jiletle giderken söylemeye bile korktuğun her kelimeni tek tek heceledim. Ve kanımla yazdım kimseye söylemez diye tüm sırlarımı korkusuzca paylaştığım dört duvara: “Bir şi-zof- ren-sin sen! Se-ni se-ve-mem!”
Ölüyorum.1000Kitap
Ağlıyorum; gözükmüyor, yağmura karışıyor sanki gözyaşlarım. Ve hissedebiliyorum artık tüm hücrelerimde yaklaşan ölümün buruk ko(r)kusunu. Kaçmaya çalıştıkça daha çok düşüyorum önümdeki melankoli çukurlarına ve çıkmak için debelendikçe bu çukurlarda yüz bin kez ölüyorum. Ölüyorum! Ölüyorum! Ölüyorum!