"İç dünyamızı çok az tanıyoruz. Gerçek şu ki olmamız gerektiği gibi yekpare değiliz, paramparçayız. Bu zamanla oluşan bir durum. Çocukluktan itibaren yaşadığımız travmalar içeride kırılmalara yol açar. Kendimize kızar, kendimizi suçlarız. Bu duygularla yüzleşemeyince de, kişiliğimizin bu şekilde ortaya çıkan istenmeyen parçalarını bilinçdışına iteriz."
" 'İlişkilerle ilgili en büyük yanılgı, onların ikinci ya da üçüncü kişilerle yaşanan şeyler olduğuna inanmaktır.'
'İyi ama ikinci bir kişi olmadan ilişkiden söz edilebilir mi?'
'Bu hem doğru hem de eksik. Doğru, çünkü deneyimlenen bir realite olan dış dünyayı ve orada kurduğumuz ilişkileri yok sayamayız. Öte yandan eksik, çünkü her ne kadar ikinci bireyle yaşanıyormuş gibi görünse de bütün ilişkilerimiz kendimizle kurduğumuz ilişkinin birer yansıması ve sonucudur. Karşımıza çıkan her kişide kendimizi bulur, kendimizle buluşur, aslında kendimizle konuşuruz. Onları sevmemizin ve sevmememizin altında yatan şey de yine kendimizle kurduğumuz ilişkidir.' "