İnsanı erdemli yapan nedir Mrs. Graham?
İnsanın aklını çekebilecek şeylere kendi rızasıyla karşı koyabildiği durumlar mı yoksa etrafında aklını çelebilecek hiçbir şeyin olmaması mı?
Hayatın manasızlığına, dinsizliğe vs. dair aforizmalar diyebilirim.
İdeal insan içinde hiçlikten başka bir şey tutmamalıdır diyor. Hiçbir şeyin sonunun hiçbir şeye çıkmadığı görüşü bir mümin olarak bana çok uzak ve bunu düşünerek yaşamak yaşamak sayılır mı bilemedim. Bu kadar mutsuz ve ümitsiz olmasına şaşmamalı. Dine tâbi olmayı yanılma olarak görüyor.
Hayatın anlamını aramış ama bulamamış.
Soluk alma zorunluluğundan kurtulacak gücün niye yok? cümlesi beni sarstı yazarı araştırırken intihara dair fikirlerini okumuştum ama insana kendi gücünün bile yetmediği bir düşüncenin güzellemesini neden yapıyorsun demezler mi?
Özellikle kapağı ilgimi çekmişti benim için ilginç bir okuma deneyimi oldu. Dili akıcıydı. Bu bakış açısını bu derecede yakından okuduğumu hatırlamıyorum.
Melody’nin yaptığı bir kahramanlık ve sonrasında gelişen olaylar.
Metnin duygusal derinliği olmamasına rağmen hissettirdikleri çok derin.
Melody’nin hayatına eşlik etmek benim için duygusal açıdan karmaşık bir süreç. Kendi halime şükrediyorum, melody için üzülüyorum aynı zamanda başardıklarını görünce gurur duyuyorum.
Şimdiye kadar okuduğumuz Melody ailesi hariç hep yalnızdı bu kitapta arkadaş edinmesi onu özgürleştirip sosyal hayata dahil olmasının başlangıcı oldu bundan sonraki maceralarını merakla bekliyorum.
İhsan Süreyya Sırma’nın 2003 yılında Viyana’da geçirdiği Ramazan’da kaleme aldığı dizeler. Kendi anlatımıyla bu dizleri ilk yazdığında kitap haline getirme fikri yokmuş ama yazdıkça cesareti artmış ve devam etmiş, öyle ki bütün Ramazan bununla meşgul oldum diyor.
Efendimizin hayatını ve peygamberliğini baştan sona dizelerle hızlandırılmış bir şekilde okuyoruz. Zaten konu “O” olunca bir de yazan İhsan hocam olunca ruhumu doyuran bir okuma oldu.