*Bu gece 365 günlük bir kitabın ilk sayfası, iyi bir yazar ol.*
*Ve unutma; silgin yok.*
Her satırı kalbinle yaz, acele etme.
Bazı cümleler dua olsun, bazıları sabır…
Yanlış sandıkların bile seni olgunlaştıran paragraflar olacak.
Gözyaşı düşerse sayfaya, utanma; en sahici mürekkep odur.
Kimse görmese de iyiliği yaz,
kimse alkışlamasa da doğruda kal.
*Çünkü bu kitabı sonunda başkaları değil,*
*vicdanın ve Rabbin okuyacak.*
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İyi geceler.
Tüm çaba unutulmak için miydi?
Nedendi peki bu kadar azim, hırs, sevinç, mutluluk?
Belki de kalbimiz,
hiç sahip olamayacağı bir geleceğin peşinde koşuyordu.
Gölgemizden kaçarken
kendi ışığımızı söndürdük fark etmeden.
Bir adım daha umut dedik,
iki adım sonra yorulduk,
ama yine de geri dönemedik başladığımız yere.
Belki anıları taşıyan bizdik,
ama yük eden kaderdi.
Ve şimdi soruyorum kendime:
Kayıp mıydı,
yoksa yalnızca büyümenin başka bir yüzü mü?
E.Orman
Owa
Owa dijital pazarlama ekibine katıldım instagram hesabım takip ve desteklerinizi bekliyorum
instagram.com/eesraado.owa?ig...