Yeşil
Yeşil, Eski Türkçe, "körpe, taze, nemli" anlamına gelen "yaş" sözcüğünden türemiştir. Bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynak; Kâşgarlı Mahmud tarafından yazılan Dîvânı Lügâti't- Türk'de kullanılan taze bitki anlamında kullanılan "yaşıl" sözcüğüdür.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mavi (Dünyanın en güzel rengi)
Mavi sözcüğünün kökeni, Arapça suya ait, su gibi, su rengi manasına gelen mayi kelimesidir. Mavi pigmentler, minerallerden, özellikle lapis lazuli ve azuritten yapılmıştır. Mavinin kullanıldığı tarihteki en eski yazılı kaynak; Floransalı Filippo Argenti'nin, Regola del Parlare Turco adlı eseridir.
Mor (Böğürtlen Rengi)
Morun diğer adı böğürtlen rengidir. Mor kelimesinin etimolojik kökeni, Ermenice morm "karadut veya böğürtlen" sözcüğüdür. Karnabaharın, üzümlerin, meyvelerin, sebzelerin ve çiçeklerin mor renkleri, antosiyanin adı verilen doğal pigmentlerden gelir.
Viyole (Menekşe Rengi)
Rengin adı menekşe çiçeğinden alınmıştır. Fransızca violette "menekşenin küçük çeşidi" sözcüğünden alıntıdır. Viyolenin renk adı olarak kayıtlara geçmiş ilk yazılı örneğine 1931 yılında rastlanmaktadır. İnsanlar tarafından kullanılan en eski menekşe pigmetleri, manganez ve hematit minerallerinden yapılmıştır.
Güneşin batışı esnasında, güneşten gelen ışık demetinin kat ettiği yol atmosferde daha fazladır ve bu esnada toz partikülleriyle daha çok karşılaşır ve bu sebepten dolayı da kırmızı- turuncu ışık daha çok saçılmaya uğrar ve güneş batarken kırmızı- turuncu görünür. Bu saçılmaya da Mie saçılması adı verilir.