O an farkına vardım; direndiğimiz her acı, bir gün bizi de kendi girdabının içinde yok ederdi çünkü direnirken acıları daha fazla büyütürdük.
Acı karşımıza geçip dikildiğinde onun önünde dikilmemiz ve hissettiklerimizi yaşamamız gerekiyordu yoksa bize savaş açıyordu ve daima o kazanıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kırılsa bile kanamayacak bir kalbe sahiptim.
Parçalanacaktı, boğazım düğümlenecekti, beni de parçalayacaktı ama kanamayacaktı; kalbim kanamadığı için benim de canım yanmıyor sanacaklardı.
Öyle değildi. Canım yanıyordu, kalbim kırılıyordu; artık benim kalbim hissetmeye başladığımdan beri kırılıyor ama onarılmıyordu. Çünkü avcumun içine kalbimi almıştım, insanlar kırık olduğunu görüyorlardı ama sanıyorlardı ki o kalbi bile kendim kırmıştım.