Akıllı gibi davranıp bir yandan bu dünyanın kurallarına uymak, bir yandan da bir serçe gibi daldan dala sıçrayıp cır cır ötmek... Galiba delilik bu...
Âşıktan daha deli divâne kimse yoktur. Akıl onun sevdasına karşı kördür, sağırdır. Çünkü âşıkın deliliği, herkesin bildiği delilik değildir.
(Hz. Mevlânâ)
Narsizim, öncelikle bir insan krizidir. Kendi kendisini sürekli cilalayan ego, bir yandan da kendisinden nefret eder....Her şey bir tüketim nesnesidir. Eşya, tabiat ve insan bu tüketimin hedefi olur. Paylaşım, karşılıksız sevgi, muhabbet, fedakârlık, ihtimam, vefa, hizmet, kadirşinaslık gibi asli duygular yok olmaya yüz tutar.
Malesef yeni çağ manevi arayışlarının çığ gibi arttğı günümüzde, kendi kendine tapınma sık rastlanan bir olgu haline geldi. Kendilerini şifa kaynağı addeden şifacılar, Hintli şişman Avatar'ların peşinden koşan garip insancıklar...