… yoksa insanların genel bir huyundan, yoluna ilk çıkan güzel ve iyiyi “Aman canım! Böyle daha pek çoklarıyla karşılaşırım hayatta,” diyerek önemsememe huyundan mı kaynaklanıyordu bilinmez…
İnsanın kafasını kapının üst kirişine küt diye vurması, eski ve çok sızlayan bir yaraya belli belirsiz usulca dokunmak kadar acı vermez genellikle. İşte böyle eski, acı veren bir yara neredeyse her ailede vardır.
Ben ne zaman daha iyi ve daha doğruydum; insan aklının mutlak gücüne inandığım o zamanlar mı, yoksa gelişme gücünü yitirip insan aklının gücünden ve öneminden kuşkulandığın şimdi mi?