“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Her hissime ortak olan kelimeler,
Artık yardımcı olamıyordu içimi dökmeye
Sayısız yıldız altında beklerken
Ne yazabilirim düşüncesine dalmıştım
Uykusuzluğa değinip yalnızlığa komşu oldum
Yalnızlıktan sıkılıp geceye bıraktım aciz bedenimi
Yıldızları saçlarıma takıp, ay ışığını giyinip
Çıktım yine karşına
En karanlık halimi yine sana anlattım
Geceye karışıp, yakışan beni
Gündüzler esir almıştı...
Uykumu bölen rüyalardan, gerçeğe kafa tutan hayallerden ve hayallerle savaşan gerçekler arasında kalan bir enkazım...