Kaybedişlerimin sessizliğini yaşıyorum bu gece
Serin serin esen rüzgar eşliğinde
Kokunun getirdiği sayfalarla
Kalemimin uyumu anlatır oldu beni sana
Tenin tenime uzakken buldum seni
Nasıl oluyor bir bütün dışında hareket etmek
Ne hissettiriyor beni sana
Kovalasan bulacak mısın aynı yerde
Üstümü örten gece ile
Saçlarıma karışan ay ışığı ile
Doldurdum bütün sayfaları
Gün ışığında açmak üzere
Reklam
Neydi zamana sığmayan acılar
Alışılacak diye fanusun içinde hapsolmuş
Yazılıp buruşturulan kağıt parçaları
Üstü çizilmiş yarıda kalan şiirler
Birkaç kuru gül yaprağı ile doluyken
Zaman akıp gitmiyor muydu?
Bir zaman sonra açınca o fanusu
Yıllanmış şiir kokuları
Nasıl da canlandırıyor hafızayı
Oysa geçmişin zamanı hiç durmazmış...
Aşamadığım bir yorgunluk var
Sanki herkes aynı dilden anlarken
Ben farklı bir dili konuşuyormuşum
Duyan çok kişi var ama anlayan yok
Bundandır suskunluğum
Bugünlerde gözlerim anlatır geçmişi
Sebebim olmuşken gelecek
Bir umut diye ana tutunmak.
Reklam