"Ne var?"
"Ağlamak kötü bir şey mi?"
"Ağlamak hiçbir zaman kötü değildir, budala. Neden sordun?"
"Bilmiyorum. Bir türlü alışamadım. Sanki yüreğim boş bir kafes..."
"Bu yarasanın seni çok sevdiğine inanıyor musun?"
"Evet, seviyor."
"Yürekten mi?"
"Bundan hiç kuşkum yok."
"Öylese arkandan geleceğine de inan. Ortaya çıkmakta gecikebilir. Yine de bir gün seni kesinlikle bulacaktır."