İnsanlar hep kendilerini kişisel sorumluluktan kurtaracak, sevgiyle ilgisi olmayan bir prensibe bağlanarak bir araya geliyorlar sanki.
Bunun ne kadarı bakış açısına bağlıydı? Çünkü belli bir kategorideki -tam olarak söylemek gerekirse, gücü sevgiden üstün tutan kategorideki- istisnalar, dünyayı daha beter bir hale getirmek konusunda hiç de başarısız olmamışlardı.
Sevdiğim ve beni seven birkaç kişi vardı ve bunlardan bazıları beyazdı, sevgi renkten daha önemli değil miydi?
Tamamıyla düşman ve doğası gereği sizi yok etmeye kararlı görünen -geçmişte çoğunuzu yok etmiş olan ve her gün çoğunuzu yok etmeye devam eden- bir toplumda, sahte bir yarayı gerçeğinden ayırt edebilmek imkânsız hale gelmeye başlar. Bu ayrımı yapmaya çabalamaktan çok geçmeden vazgeçersiniz ve işin daha da kötüsü, bunu yaptığınızı fark etmezsiniz bile.