Herkese her şeye rağmen gülmek öyle çok güçlüymüş gibi görünmek sayısız maske takmak o kadar zormuş ki
Toplumumuz neden mutsuz olmayı bu kadar etiketlemiş ?neden bu kültür insanları acı çekerken bile gülmeye zorluyor? Neden sanki herkes mutlu olmak zorundaymış gibi davranılıyor ? Neden mutsuzluklarımız başkalarının bizi yaralamaları için bir fırsat olarak görülüyor o kadar anlamıyorum ki
Anlamaya çalışırken de çok yoruldum
Artık eski neşem yok eski sosyal hayatım enerjim hiçbir şeyim yok sadece ben varım kalp kırıklarım var beni anladığını sandığım ama aslında neyi sevip neyi sevmediğimi bile bilmeyen arkadaşlarım var .
Öyle işte