Kübra

Kübra
@efteelyaaa
Kitap okumaktan fevkalade zevk alan bir ruh
“Benim hayatımda bile güneşin parladığı zamanlar oluyordu…”
Reklam
"Gözlerini kendi ruhunun aynası olarak değil de başkalarının ruhunu okuyacak bir araç olarak kullanıyordu sanki."
sen unutulmuş bir adamsın şu yarım milyonluk şehirde gençligini bir deli rüzgar götürmüş umutların kim bilir nerede hangi sevgilinin kollarında kalmış sen çok gezmiş çok görmüş şimdi alabildiğine yanlız adam hatıralar eski bir şarkıdır dudaklarında söylemek istersin söyleyemezsin kahreder kahreder seni zaman bu şehrin aşina sokaklarında ölesiye ağlamak istiyordun bilmedigin bir şey değildi ağlamak kaderinin agırlıgınca sarhoştun hayalerinin genişligince dünyadan uzak seni tozlu aynalarda tanıdım sacların anlına dökülmüştü tel tel gözlerin göz olduklarından uzak kederliydin sonbahar akşamları gibi ve sonbahar akşamları kadar güzel yorgun ellerin ceplerindeydi varlıgından utuanırcasına saklı ellerin ki bir keman kadar hassas bir şarkı gibi dokunaklı
Kusursuz insanlara gelince, doğrusu bunlar hemen hemen yok gibidir.
Sayfa 280·Kitabı okudu
"Bazen hayatta öyle insanlarla karşılaşırız ki, daha önce hiç tanışmamış ve tek kelime konuşmamış olsak bile daha ilk görüşte onu yakından tanıma isteği duyarız"
Reklam