"...Yakınımda olduğun zamanlar, sanki sol kaburgamın altında bir yerde bir ip varmış da bu ip senin sol kaburgana sımsıkı bir kördüğümle bağlanmış gibi."
Jane EyreCharlotte Brontë
Yollarda yürüyorum ve insanların yüzlerini, yüz ifadelerini inceliyorum, onların bedenlerini, devinimlerini, yere eğik bakışlarını gözlüyorum. Ve onları inceledikçe kendime şunu daha sık soruyorum:İnsanlar neredeler? Gördüklerim insandan çok birer maske:Keder maskeleri, gücenme maskeleri, umutsuzluk maskeleri. Kimi zaman kentin üzerine kötü bir büyünün indiği izlenimine bile kapıldığım oluyor:Herkes uyurken, çok güçlü bir cadı herkesin gülümsemesini söndürdü ve yüzlere bir donukluk verdi sanki. Güvenme, saldırganlık ve ezmek;artık bizi başkalarıyla ilişkiye sokan biricik duygular halinde.