Evet... Maziye ait her şey artık silindi. Ben şimdi büyük arzular ve heveslerle inşa ettirdiği köşkünü dönüşte yıkılmış halde bulan ve onun yıkıntıları üzerinde ağlayan bir yolcu gibiyim!
Oysa benim gurur duyduğum bir becerim varsa o da yüreğimdir. Olanca gücüm, her mutluluk ve kederim sadece bu kaynaktan akıyor. Ah, benim öğrendiklerimi herkes öğrenebilir! Fakat bu yürek yalnızca bana aittir!
Bizim dünyadaki hakkımız ekip biçmek ve yaşamak için birazcık toprak ve nihayet sonsuz uykuya yatmak için daha az bir toprak, yani bir çukurla sınırlı değil mi?