"Her gün acı çekiyorum, bunu biliyor muydun? Aylardır acı çekiyorum, seni ne kadar sevdiğimi, her şeyin ancak sen yanımdayken önem kazandığını göstermeye çalışıyorum. Ama artık yeter, ne kadar acı çeksem de kararım bu. Bitti. Bıktım. Zagreb'deki o geceden beri kalkanımı indirdim ve kendi kendime, bir darbe daha alacaksam varsın gelsin dedim. Varsın yere yıkılayım, varsın nakavt olayım; elbet bir gün toparlanacağım."
Ruhumu eskiden çok iyi tanırdın, oysa yıllardır onunla konuşmadın, ne kadar değiştiğini fark etmedin, kendisini dinlemen için -çaresizce- yalvarıp duruyor.