“‘Neden aptallığın tragedyası yazılmasın ki,’ diyor Balzac, ‘utancın, korkaklığın, can sıkıntısının?’ Bunlar da harekete geçiren, itici güçlerdir, bunlar da anlamlıdır, yeter ki gerekli yoğunlukta olsunlar; en zavallı hayat çizgisinin bile belli bir heyecanı, belli bir güzelliği vardır, yeter ki ara vermeden ilerlesin ya da kaderi etrafında dönüp dursun.”