Kitap, İslam mezheplerini (Siyasi, İtikadi ve Fıkhi) çok detaya inmeden, sıkmadan anlatıyor. Bu konuyu merak edenler okuyabilir. Ama her kitapta olduğu gibi artı ve eksileri var. Onlardan bahsedeyim;
Artıları:
- Mezhepler konusu Müslümanlar için çok hassas bir konu. 1400 yıldır bu uğurda savaşlar yapılıyor. Kitap, genel itibariyle tarafsızlığını koruyabilmiş. (Zaman zaman taraflı söylemler olsa da bu durum dengeyi çok bozmamış)
- Kitabı bitirdiğinizde bir İlahiyatçı kadar olmasa da genel itibariyle mezhepler hakkında fikir sahibi oluyorsunuz
- Kitapta özellikle İtikadi mezheplerin görüşleri birbirleriyle güzel kıyaslanmış. Bu yüzden Kelam kısmını okumak özellikle daha keyifli ve daha kolay anlaşılıyor. Fıkhi mezheplerde de kıyaslar var ama daha az.
Eksileri:
- Kitapta tüm mezhepler yok, bunlar daha az önemi olan mezhepler ama en azından 1-2 sayfa ile bahsedilebilirdi.
- Kitapta çok dini terim var, bunlar Arapça olduğu için biraz okumayı zorlaştırıyor. En azından çeviren bunları Türkçeleştirebilirdi. Türkçeleştirilemeyenler de dipnot olarak açıklanabilirdi.
- Fıkhi mezhepler kısmında imamların hayat hikayeleri daha kısa tutulup o mezhebin en önemli görüşlerinden bahsedilse ve diğer mezheplerle kıyaslansa daha iyi olurdu.
Genel itibariyle okunabilecek bir eser. 7/10.
Ebu Hanife’nin gönlü sürekli olarak, Hz. Ali taraftarlarından yana olmuştur. Ebu Hanife, Şiiliğe düşmeden Hz. Ali taraftarlığı yapıyor ve Emevioğullarının, müminlerin idaresinde hiçbir hakkı bulunmadığını düşünüyordu. Buna rağmen Ebu Hanife, Emevilere karşı başkaldırmamıştır.