Kimsenin taşıyamayacağı yükleri omuzlarında taşımak ve başkalarının hamlıklarını "anlamaya çalışarak" ömründen vermek bir erdem değildir. "Tolere etme eşiği" adı verilen o sonsuz sabır, aslında insanın kendi sınırlarını bilerek veya bilmeyerek ihlal etmesine izin vermesidir. Sistem aşırı yüklemeden çöktüğünde anlaşılır ki; başkasına gösterilen o devasa müsamaha, aslında insanın kendine karşı işlediği en büyük acımasızlıktır.