Bak yine gece oldu..
Herkes sustu, uyudu, bir biz kaldık uyumayan.
Neydi bizleri sabaha kadar uyutmayan?
Dolu kafalarımız mı? Suskun çığlıklarımız mı?
Yaptıklarımıza veyahut yapmadıklarımıza olan pişmanlıklarımız mı?
Özlemlerimiz, hasret kalmışlıklarımız mı?
Derin ve fuzuli düşüncelerle mi meşguldük acaba?
Kaçımız doğduğundan şu anına kadar geçen süreyi hesapladı?
Belki de zamanın bu kadar hızlı akmasıydı bizi ayakta tutan.
Kafayı yastığa koyar koymaz uyuyabilen insanlara imrenmeli mi?
Kafamda deli sorular..
Ehlikelam
Bazı şeyler zaman alır,
Güzel bir şey yapmak, planlar kurmak, yarınları beklemek gibi.
Bazı şeyleri ise zaman alır,
Bugünleri, dünleri, güzel günleri, gülüşleri, insanları, aileyi gibi..
"Sana kitap hediye edeni unutma,
Sana kitap okuyanı hiç unutma. "
Demiş C. Zarifoğlu
Peki ya;
Sana kitap olanı..?
Seni kendine yazılmış kitap sayanı..?
Ehlikelam