Uğur
@ehliyetsiziz
Sıkılıyor musun? Gel beraber sıkılalım.
35 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Herkes babasına bir kitap yazacak.
Sence kitabın son cümlesi ne olurdu?
Ben başlıyorum ;
“Artık seni affetmiyorum, çünkü affetmek bile değer ister.”
Uğur
Evin bulunduğu sokağa girdiğimde birkaç adım attıktan sonra kaşınmak amacıyla paçama yapışan smokinli sapık Necati'nin miyavlaması kendime geliyorum. Sevmem için sırnaşması olmasa güzel kedi şu Necati. Kucağa alınmaktan hoşlanmıyor. Birkaç kez tırmaladı hergele. Elime zarar vermeyeceğini anladığı için yüzüme çalışıyor. Yüzümün halini görenler "birilerinden dayak mı yedin?" diye sormaktan vazgeçip "birileriyle kavga mı ettin?" diyor. "Kedi severken oldu" deyince dayak yediğime ikna olmuşçasına geçiştiriyorlar. Babamı özlediğimi en çok o zaman hissediyorum. Kavga etmeyi, daha doğrusu kavgadan galip çıkmayı öğretseydi ama o her zaman şiddetin kötü bir davranış olduğunu ve cahil insanların davranışı olduğunu öğretti. Oynamam için eve atari aldığında benden çok kendisi oynadı. Çocukluğunu yaşayamadan sofradan bir tabak eksilsin diye evlendirilmiş. Hayvan sevgisini ve yaşamın güzelliğini. Otobüs bileti almaya parası yetmediği için biletini gideceği yere (babaannemler) kadar ayarlayıp, yolun kalan kısmında yol kenarında beklediğimizi hayal meyal hatırlıyorum. Meğerse otostop çekiyormuşuz. Yoksulluğa, İmkansızlıklara rağmen pes etmemeyi de babam öğretti. Aradan geçen yıllara rağmen, yanımda olmasa da otostop çekerken yanımdan hızla geçen aracın bıraktığı rüzgarda, annesinin kucağında dil çıkardığımı gören bir çocuğun gülümsemesinde, bir sokak kedisinin veya köpeğinin başını okşadığımda bakışlarında, babamın yanımda olduğunu hissedebiliyorum.