“Bin kelimeyle örülmüş kısa bir ömür sürdüm, ama dünyayı ilk gördüğümde kelimeleri saymaya başladığımdan beri, bildiğim her kelime gökyüzü gibiydi. Umutsuzluk, zorluk, üzüntü -senin de bildiğin kelimeler, hepsi binlerce farklı maviydi. Son kez gökyüzüne baktım. Masmavi ve göz kamaştırıcı.”
“Koli, insan doğasının bu çeşitliliğini büyüleyici buluyordu. Bir aradalar ama zamanları aynı akmıyor; aynı yere baksalar da farklı anılar taşıyor; konuşmadıkça iç dünyalarını göremiyorlardı. Bazen düşündükleri ile söyledikleri bile çelişiyordu. Sanki tüm enerjilerini kendilerini gizlemeye harcıyorlardı.”