- “ Neden Barış? “
+ “ Efendim? “
- “Neden? Yani anladım,aşık oldun,çok aşık oldun hatta, tamam...Neden bırakmıyorsun artık? “
+ “ Demedi abi...Bir kere bile seni istemiyorum demedi. “
- “Eee? İstiyorum da demedi.Dedi mi?
+ “ Yok,onu da demedi...Gülümsedi hep...”
- “O herkese gülümser oğlum.Mizacı öyle onun... “
+ “ Bana başka gülüyor be abi...Biliyorum beni sevdiğini...Ben de seni sevecek gibiyim ama daha değil,der gibi gülüyor.Bekle,diyor sanki bana.Ben de bekliyorum. “
Eğer birini seviyorsan ve o seni sevmiyorsa,bundan çok güzel kaos çıkar.Bir sürü şiir,sağlam bir roman ve anlatılacak bir sürü hikâye çıkar.Uykusuz geçen geceler,parklarda içilen şaraplar, yerli yersiz kıskançlık krizleri çıkar.Ama sevgine karşılık çıkar mı?O biraz zor işte...
-Seni seviyorum dedi mi sana?
-Demedi...Ama seviyor gibiydi.Bana öyle geliyordu yani...Tamam,benim gibi sevmiyordu belki ama sevecekti.Beni sevmesi için gereken her şeyi yapıyordum.Tek istediğim umudumu kırmaması ve bana güvenmesiydi.