Ben bugüne kadar hep öze ilişkin, yani önemsiz işlerle uğraştım: Seyahat edip okumak, sevmek ve inanmak, kuşku duymak, savaşmak. Zaman zaman da yazmak.
Ben, mahşer gününün dehşetinden başka iman, secdeden başka namaz tanımayanlardan değilim. Ben nasıl mı namaz kılarım? Bir gülü seyrederim, yıldızları sayarım, yaratılışın güzelliği, onun düzenindeki kusursuzluk karşısında büyülenirim, Rabbim’in en güzel eseri olan insanın, onun bilgiye aç beyninin, aşka aç gönlünün, uyanmış ve tatmin edilmiş tüm duyularının karşısında hayranlığa kapılırım.