Tuvba

Kendimize ait, garip, bilinçsiz bir dilimiz vardı sanki.
Sayfa 63
Edebiyat
Reklam
Belki de en önemlisi içimizdeki çocuğu yaşatmaktı..
Hiçbiri o eski mutlu çocuğu geri getiremiyordu.O artık yoktu.
Sayfa 55
Edebiyat
…kendimi korkunç bir biçimde sıkışmış hissediyordum.
Sayfa 55
Edebiyat
anlaşılmak...
Beni evdeki herkesten daha iyi anlıyordu.Onu kandıramıyordum, çünkü her zaman garip bir şekilde mutlu muyum üzgün mü anlıyordu.Benim hissettiklerimin yarısını hissediyordu sanki.
Sayfa 54
Edebiyat
Ama benim duygularım değişmişti.Benden ya da hayattan bir şeyler eksilmişti sanki, ama hangisi olduğunu bilemiyordum.
Sayfa 53
Edebiyat
Reklam