“Ne kadar çirkinsek, en az o kadar güzel, zeki ve esprili birine kendimizden kaçmak için âşık oluruz. Ama böylesi mükemmel bir yaratık bir gün bizi severse ne olacak? Şaşkına döneriz. Bizim gibi birini sevebilecek kadar zevkten yoksunsa, nasıl umduğumuz kadar harika olabilir?”
“Çekici olmayan bir insanla birlikteyken sessizlik olduğunda sıkıcı olan karşınızdakidir. Çekici bir insanla birlikteyken sessizlik olduğunda ise sıkıcı olanın siz olduğunuza emin olabilirsiniz.”
Elias Canetti, başkalarında gereksiz yere kusur bulmamıza dair, "İnsanların asıl yüzünü görmek hem kolay, hem de bir işe yaramıyor," demişti. Öyleyse âşık olmak, biraz körleşmek pahasına da olsa başka insanların eksiklerini görmeyi anlık bir dürtüyle askıya almaktan kaynaklanıyor olamaz mı?