Hayret ve soru dolu bakışlarını karşılıksız bırakıp, koya rak odadan çıktım; arkamdan seslendi ama dönmedim.
Bazen en çılgın, en imkânsız gorunen fikir kafanızda ceğini zannedersiniz... Dahası bu duşunce şiddetli, güçlü bir oyle kuvvetli bir yer edinir ki, öyle veya böyle gerçekley arzuya eşlik ediyorsa, bazen onu kaçınılmaz, önceden be imkansız bir şey gibi kabul edersiniz! Belki burada başka lirlenmiş, kadere yazılmış, var olmaması, gerçekleşmemesi bir şeyler, onsezilerin bir bileşımı, olağandışı bir irade, kendi hayal gucuyle kendini zehirleme veya buna benzer bir şeyler söz konusudur.. tam bilemiyorum, ama (hayatım boyunca unutamayacağım) o akşam bir mucize yaşadım. Gerçi mate matikle açıklanabilir belki, yine de benim için hala bir mu-cızedir. Peki bu kesin inanç nasıl bunca derin ve köklü bir biçimde yerleşmişti içime o zamanlar? Çünkü onu -bir daha söylüyorum- sıradan, gerçekleşmesi mümkün (veya müm-kün olmayan) herhangı bır olay gibi değil, gerçekleşmemesi imkânsız bır şey olarak görüyordum
Karışık ama güçlü duyguların etkisiyle yazmaya başla diğim notlarıma dokunmayalı neredeyse bir ay oluyor. Ge-lişunu sezdiğim felaket gerçekleşti, ama sandığımdan yüz kat siddetli ve beklenmedik oldu.