Çünkü aşkımız, kıskançlığımız dediğimiz şey, sürekli, bölümmez ve tek bir tutku değildir. Birbirini izleyen sayısız aşktan. farklı kıskançlıklardan oluşur; bunların her biri gelip geçicidir, ama kesintisiz bollukları nedeniyle devamlılık, bütünlük izlenimi uyandırırlar.
Zaten Odette Swann'ın keşfettiğini sandığı kabahatlerini itiraf ettiğinde de, bu itiraflar Swann'ın eski şüphelerine son vermekten çok, yeni şüpheler için çıkış noktası oluşturuyordu. Çünkü itiraflar hiçbir zaman şüphelere tam denk düşmüyordu. Odette itirafını yaparken meselenin özünü tamamen kesip atsa da, ayrıntılarda mutlaka Swann'ın asla hayalinden geçirmediği, yeniliğiyle onu ezen ve kıskançlığına hedef olan meselenin öğelerini değiştirmesine imkân verecek bir şey bulunuyordu. Üstelik bu itirafları unutamıyordu artik. Ruhu onları birer ceset gibi sürüklüyor, bir kenara atıyor, sinesinde saklıyordu. Ruhu itiraflarla zehirleniyordu.