Fikrimce yalnız doğruluk hastalığı bir hak ve hakikat meselesi
etrafında toplanmak kabiliyeti bir cemiyeti mesut etmeğe kâfi gelemez... Bunun için acımak
birbirimizin feryadını iniltisini duyabilmek de lâzım.
Acımak... Ben insan ruhlarındaki derinliğin ancak onunla ölçülebileceğine kaniim. Evet
dibi görünmeyen kuyulara atılan taş nasıl çıkardığı sesle onların derinliğini gösterirse
başkalarının elemi de bizim yüreklerimize düştüğü zaman çıkardığı sesle bize kendimizi
insanlığımızın derecesini öğretir...