Ela Şahin
@elasahi
“Hiçbir insana rastlamadım ki onda öğrenilecek bir şey olmasın”. İnsanlara önyargılarımızla mümkün mertebe kurtularak yaklaştığımızda, her insanın farklı bir evren olduğunu ve onlardan öğrenecek çok şeyimiz olduğunu hemen fark ederiz. Kibir ve ön yargılar, bu sonsuz istifade kaynaklarını tıkayan en önemli iç tıkaçlarımızdır.
“Zihinsel ve bedensel gerginliğimizin temel nedeninin “duramamak”olduğunu fark etmeliyiz. Hızlı geçen şu yaşamda arada bir durmak, bakmak, görmek, hayatın tadını çıkarmak ve ne oluyorsa yargısızca izlemeye çalışmak; huzura açılan nice kapıyı da görebilmemiz sağlayacak. Zira bu beyin ve bu zihin, bu kadar yük için yapılandırılmış görünmüyor. İfa etmesi gereken başka vazifeleri var.”
“Anda kalabilmek”
“Emeklilik tabiatta olmayan ve bizim icat ettiğimiz bir şeydir. İnsanlar aslında mecburiyetler doğrultusunda bulundukları, sırf maddi karşılığı sebebiyle zamanlarını vererek yaptıkları işlerden belli bir süre sonra emekli olurlar. Hâlbuki sanat, fikir, düşünce, bilim veya hayatınıza adadığınız bir uğraştan emekli olamazsınız. Bu tip uğraşlar genelde ölene kadar devam ederler. Çünkü onlar bu tarz zihinsel üretimle, mesai ile yapılan işler değildir; daima “şimdi” üzerinde yapılan keşif ve inşa süreçleridir.”
“Modern tıp, hastalıkların tedavisine odaklanmış durumda halbuki tıbbın esas işi, sağlığı korumak ve sürdürmek anlamına gelen koruyucu hekimlik meselesidir. Bugün maalesef tıbbi yöntemlerin ilaçların ve cerrahinin bize verdiği çok basit bir mesajı olduğunu görürüz: “Sen ye, iç, kafana göre takıl. Gönlünce tüket, haz al, dene, yanıl. Olur da sistemin bozulursa biz seni onarırız.” Yani özetle arıza yaparsan bana gel diyen bir sektör var artık elimizde.
İnsanda bütüncül bir iyilik hali sağlamadan, yeme-içme yahut ilaçlarla sağlık kazanılamayacağını çoktan anladık. İyileşme, ilaçtan bağımsız olarak sağlığı sürdürebilme halidir ve maalesef bu ilaç endüstrisine dayalı modern tıbbın pek tercih edebileceği bir hedef değildir.” İşte tam bu noktada bu süreçten kurtuluşumuz aslında ne olduğumuzu yani insanın fabrika ayarlarını hatırlamaktan, kendimizin ve hayatımızın farkına varmaktan geçiyor.
Puan vermedi·184 syf.·
2025 9. kitabı
