normalde ana'yi okumayı çok seviyorum, klişe bir romantikde beklemediğim bir şey çıkıyor hep bir şekilde karaktere bağlanıyorsunuz ve karakterleri hiçbir zaman kusursuz olmuyor bir yönden. Neden bilmiyorum bu kadının her kitabını okumak benim için bir alışkanlık ve ilk defa bir karakterinden bu kadar nefret ettim, Alessandra korkunçsun kızım (kısaca ale demek istiyorum) kitabın bitmesine 50 sayfam var okumaya dayanamadım resmen. spoi olmadan bahsedersem karakter kendini sürekli acındırıp garip garip haraketler ile arka plana atıyor. spoi sayılacak bir yere geçiyorum istemiyorsanız okumayın lütfen. ya kızım sen 10 yıldır evlisin 2 kitaptan biliyoruz en az 5 yıldır boktan bir ilişkin var gidip adamın yüzüne söylesene herşey mahvolana kadar bekleme sürekli garip garip tepkileri var sürekli başka erkeklerle randevuya çıkıp duruyor anlıyorum deniyor ama biriyle böyle şeyler yaşayıp başka bir insanla randevuya gitmek aldatmaktan farksız. sürekli off acı cektimm off annemle araamm off beni umursamadııı of of diyip duruyor başkalarının hayallerini hayatlarını mükemmel yapacak kapasitede birisi ama kendine bakamıyor mu? Saçmalık her gördüğüne mavi boncuk veriyormuş gibi hissediyorum ve ana'nın en kötü karakteri gibi hissettiriyor. Zaten garip takıntılı erkekler var kitaplarında bir de pick me karakter eksikti. madem rahatsızsın okuma diyebilirsiniz haklısınız ama slone karakterinin romantik komedileri izleyip sövmesi gibi bir durumum var yazara karşı. Serilerindeki bağlantıyı seviyorum josh ve jules'i görünce çığlığı bastım gerçekten en sevdigim karakterleri yazarın o kısımlar güzeldi dante ve vivian'ın bebek haberi falan güzeldi roman olaylarının büyümesini beklerdim anadan o yönden eksik kaldı ama okunabilir farklı bir bakış açısı veren kitaptı, ama ale senden hep nefret