Leonardo’nun tabloya hakim kıldığı sfumato tekniği, yalnızca bir boyama yöntemi değil bir düşünce biçimidir. Keskinlik yokedilmiştir. Çizgiler, sınırlar, belirgin gölgeler erir. Çünkü ona göre insanın iç dünyası kesin ve net değildir; geçişlerle belirsizliklerle dalgalarla doludur.
Karanlık sarmışsa ne çıkar göğün her yanını,
Gök pusatlar kınında bir kurt gibi ulur,
Kırarken bağrımızda yeisin her yanını,
Umut, bir bozkır akşamında intikam olur.
Belki de hayat bize şunu öğretiyor: Her dönem parlak olmak zorunda değil. Bazı zamanlar kömür gibidir insan. Kararır, ağırlaşır ama ateşi en iyi tutan da kömürdür.