Elif Kelebek

Tuhaf bir adam oldum Kendimle konuşuyorum evin içinde Biraz da şu koltuğa oturayım, diyorum Perdeleri ne kadar zamanda yıkardın, diyorum Bir gün olsun açık bırakmıyorum yatağımızı El ayak değmeyen yerler nasıl tozlanıyor böyle Merak etme, mutfağı tertemiz ettim Terlikler senin istediğin gibi duruyor Çamaşır ipini silmeden asmıyorum çamaşırı Bir kahve yapayım diyorum İki fincan koyuyorum, süt hazırlıyorum sana Sessizlikten mi nedir Bütün bunları yüksek sesle söylüyorum. İnsan başka nasıl katlanır ölüme, bilmiyorum
Sayfa 59 - eşi hatice'nin ölümüne.·Kitabı okudu
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Seninle konuşayım diye ağlaya ağlaya Taşların dilini öğrendim sonunda.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Seni unutacak ömrüm kalmadı Bir soğuk zamanın akşamında Dönüp yine sana başlıyorum...
Sayfa 34·Kitabı okudu
Üç yıldır ölüyorsun Hatice Yataktan kalkıyorum, ölüyorsun Odadan odaya geçiyorum, ölüyorsun Su içiyorum, boğazımda mezar hecesi bir taş Ellerinden tutuyorum Birden ölüyorsun. Tam kendini seveceksin Ölüyorsun. Güzelliğini omzuma alıyorum Kurtuluş Parkı'nda Dört yanımız yeni dünyaların buğulu harfleri Saçların ağzımda düğün dernek Birden ölüyorsun. Gözlerin biliyor her şeyi, gözlerin bir yaşama çığlığı Ölüyorsun...
Sayfa 28·Kitabı okudu
Susarak büyümüş iki çocuktuk biz, kendisini sevmeyi bilmeyen. Yanımızda birisi olmadan sevincimizden utanırdık. Kaç hayat evimizde bizden çok soluk aldı. Sonra harfler girdi yoksulluğumuza. Sonra dünyanın bütün mazlumları. Elimde başkalarının rüyası, bir var oluş acısıydım önünde.
Sayfa 24·Kitabı okudu