Elf Okn
@elf_okn
Bizden geriye bir hoş sadâ kalsın istiyoruz
Akıllı insanların elde etmek için uğraşması gereken en değerli şey vakittir. Vakit bir ganimettir ve içindeki fırsatlar servet bilinmeli, kapılmaya çalışılmalıdır. Hayatta sıkıntılar çoktur ama vakitler de hızlı geçip gitmektedir.
Sayfa 48
"
(...)
Maddi dünyadan, mânâ dünyasına yürüyünüz. Ki böylece âlemin ve cansızların seslerini açık seçik işitebilirsiniz.
(Mesnevi)
İnsanlar, ömürlerinde iki kez yol ağzına gelirler. Biri yirmi yaşında, diğeri ise kırk yaşındadır. Bu yol ağzında bir yolu seçerek ona devam ederler. Seçtikleri yola girdikten sonra insanların bunu değiştirmeleri artık mümkün değildir, ilk yol ağzında şehvet ve iffet yolları ayrılır. İkinci yol ağzında ise zikzaklı yollar ve iman yolları ayrılır. Şehvet ile zikzağı, iffet ile imanı birleştirirsek, insanoğlunun önünde ki iki büyük caddeyi görmüş oluruz... Bu rengarenk yollarda grup grup insanlar ilerlemektedir. Bir grup insan yok olmaya mahkûm maddiyatın peşinde koşuşturur, diğer grup da bu maddiyatı emri altına alır. Bir grup hayatı sadece maddî lezzetleri tatmak olarak bilir ve onu engelleyecek bütün zincirleri kırar, diğer grup ise hayatı, ruhî ve vicdanî huzur olarak bilir, hayvanî şehvet ve lezzetler için onu engelleyecek zincirleri tesis eder. Biri, aklın nefsi arzulara tâbi olduğu hayvanca bir yaşamdır, diğeri ise duyguların bilgi ve takva gemiyle dizginlendiği erdemli bir yaşamdır. Biri, meleklerden daha üstün olur, diğeri ise şeytanlardan daha aşağı... Bu savaş sürekli olarak iç âlemimizde sürmekte ve davranışlarımıza yansımaktadır.
Muhammed birden irkildi; kâinatı ve içindeki cansızları, bitkileri, insanları gören ve gözetleyen bir gözün varlığının, insanoğlu tarafından nasıl fark edilmediğini düşündü. Bütün açıklığa rağmen nasıl olup da zalimin gözünün, mazlumun durumunu; zenginin gözünün de fakirin ve yoksulun durumunu görmediğine hayret ediyordu...