kişi ölmek
üzereyken çocukluğunun eski güzel günlerini düşünür ki
gelmekte olan ölümden kaçınsın. Derler ki birisi boğulurken,
hayatı film gibi gözünün önünden geçermiş. Aslında olan
nedir? Adam ölüyor, büyük bir acı, ızdırap içinde. Teselli
bulmaya, bütün bunları unutmaya ihtiyacı var. Nereye gitsin?
Geçmişten başka gidilecek başka yer yok ki.
Gerçek asi kavgacı biri değildir; anlayış sahibi biridir o. O
öfkeyle, hışımla değil sadece zekayla gelişir. Geçmişine öfke
duymakla kendini dönüştüremezsin. O zaman geçmiş sana
hakim olacak, varlığının merkezi olarak kalacak, odak noktan
olacaktır. O zaman geçmişe odaklı, geçmişe bağlı kalırsın.
Diğer uca gitmiş olsan bile hala geçmişe bağlısındır.