Elif
@elfca
12 kütüphaneci puanı
379 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Bu sessiz tutku, özlem ve hayranlık, seven bir yaratığın, âşığına verebileceği en güzel şeydi.
Her geçen gün, elimden kayıyor
Vahşi girdap her şeyi koparıyor
Ve beni, kimsenin canlı çıkamadığı
Deniz kıyısına atıyor.
“Her şeyden korkuyorum; bugünden, yarından, öbür günden, velhasıl yaşamaktan korkuyorum.”
Can çekişen birinin ölüme karşı ya da yaşayan birinin “hiçliğe” karşı verdiği bir mücadele... İzlemesi bile insana dokunuyordu.
“Çok tuhaf, insanoğlu gereksiz önlem almayı biliyor da gerektiğinde almayı bilmiyor...”