lifertas
@elfertas
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanın kendi kanından canından varlıklarla doldurulmuş yalnızlığı en büyük tutsaklık.
Reklam
Sevginin taşlaştığı yerde öfke kolay köpürüyor, sıcak suyu görünce ânında kendini bırakan sabun gibi.
Çöküş bir süreç, çektikçe uzuyor ama bir türlü tamamen çökülmüyor, çökülmedikçe de ıstırap bitmiyor.
Geçmişi geçmiş gibi yaşamayı kaçımız beceriyoruz ki? Her yeni yılda, her yeni adımda geçmişi de peşimize takıp geleceğe taşımıyor muyuz ve yeniden mutsuzluklarımız için bir zemin hazırlamıyor muyuz kendi ellerimizle?
Reklam