Bir kitabın kapağını açınca oluşan bilinmezlik bir de son sayfayı bitirince gözden geçen sahneler akla hücum eden iz bırakan cümleler.. Her insan içinde biraz inceleme yapar ama kelimelere dökmek hep zor gelmiştir bana .. Ama Mahler.. uzun zamandır karakterini bu kadar anladığım bir kitap okumamıştım . Piyano tutkusu , kar betimlemesi , ılık bahar , doğa .. Sanki kafamın içinde bir Mahler vardı da ben yeni kitap halini okuyorum . Kafasına hücum eden onca düşünceyle başa çıkamayışı, üşümesi , yalnızlığı , çaresiz kalışları .. Hayal dünyasından çıkıp gerçek ümitsizlikle sınırsız yüzleşmesi .. Akıp gitti bu kitap ve ben sanki Gustav Mahler’le o gemide oturup ,üşüdüm . Kendisine ve hiç kimseye güvenmedi . Yaşama da güvenmedi . Ölümü ve müziği sözle ifade edemedi . Yanılgılar silsilesinde yanılmadığı en büyük gerçek bence buydu . Yağmurlu bir gün , çiçekler önüne katıldı.. Demem o ki okumaktan pişman olmazsınız .
Pişman olmadım .