elif

“Kendimi verdiğim her erkek bana bağlanıyordu, beni sevdiler yalnızca sen, evet sevgilim, yalnızca sen beni sevmedin!”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“...özlemle harcanmış onca yılın ardından nihayet senin tarafından tanınmak istiyordum, beni dikkate değer bulmanı, sevmeni istiyordum. Ama sen, tipi halinde yağan karın altında ve Viyana’nın o bıçak gibi kesen sert rüzgarında bile her akşam sokağında beklediğim halde, uzun zaman benim farkıma varmadın.”
“...sürekli yukarı bakmaktaydım: ışık vardı orada, evin vardı, sen vardın, orada benim dünyam vardı.”
“Ah evet, ben her ayrıntıyı tutkuyla hatırlıyorum, senden söz edildiğini ilk defa duyduğum, seni ilk defa gördüğüm günü, hayır, hatta saati bile bugünmüş gibi hatırlıyorum, ve nasıl hatırlamayayım ki, benim için dünya (hayat) ilk o zaman başlamıştı.”
“Ama biliyorum, o öldü, artık dönüp ona bakmak istemiyorum, bir defa daha umuda kapılmamak için, bir defa daha hayal kırıklığına uğramamak için.”